Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

H σοφία της αβεβαιότητας. Οι πραγματικά επιτυχημένοι άνθρωποι, δρουν πριν νιώσουν έτοιμοι!




Ίσως το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι - που έχει ως αποτέλεσμα να περιορίζουν την αυτοπεποίθηση και την αποτελεσματικότητα τους σε πολλές καταστάσεις -είναι ότι πρέπει να νιώσουν απολύτως σιγουριά και βεβαιότητα για κάτι πριν αναλάβουν πρωτοβουλία για να το υλοποιήσουν.

Εκείνο όμως που διαχωρίζει τους επιτυχημένους σε όλους τους τομείς της ζωής από αυτούς που διαρκώς αποτυγχάνουν,είναι η ανάπτυξη της συνήθειας να δρουν πριν νιώσουν τελείως έτοιμοι. 

Οι υπόλοιποι συνήθως καθυστερούν και δεν τολμούν γιατί αισθάνονται ότι δεν είναι έτοιμοι.

Έτυχε ποτέ να έχετε μία λαμπερή ιδέα για ένα προιόν ή υπηρεσία και λίγο αργότερα να μπείτε στο ιντερνετ, να ανοίξετε ένα περιοδικό ή να μπείτε σε ένα κατάστημα και να δείτε την ιδέα σας υλοποιημένη με μεγάλη έκπληξη; H διαφορά ανάμεσα σε εσάς και στον άνθρωπο που την υλοποίησε είναι πολύ απλή. 

Εκείνος έδρασε άμεσα στην ιδέα του, ενώ εσείς όχι.

Η συνήθεια της δράσης είναι ένα νοητικό πρόγραμμα που αντιδρά στο άγνωστο ωθώντας σας να κινηθείτε μπροστά αντί να σας φρενάρει. Δεν αγνοεί τους πιθανούς κινδύνους, αλλά ούτε ενδίδει στον φόβο. Άλλωστε ο φόβος είναι και το νούμερο ένα φρένο σε κάθε προσδοκία μας και επιθυμία μας. Η δράση ως συνήθεια, αντί να περιμένει για την βεβαιότητα και την σιγουριά, σας ενθαρρύνει να συγκεντρώσετε γρήγορα τις πληροφορίες και να κινηθείτε ακριβώς λίγο πριν νιώσετε έτοιμοι. 

Μετά, αφού έχετε περάσει ήδη σε δράση, θα μπορείτε να διορθώσετε στην πορεία παραμέτρους της ιδέας, για να πετύχετε τον στόχο σας. Η δράση ως συνήθεια θα σας πάει όπου θέλετε να πάτε αλλά επίσης θα εξασφαλίσει ότι θα φτάσετε εκεί νιώθοντας πιο ικανοποιημένοι και αυτό πραγματικά θα σας απογειώνει κάθε φορά.

Ο Gregory Burns, γνωστός ερευνητής σε θέματα που αφορούν τον εγκέφαλο και την λειτουργία του -αντίδρασή του, έδειξε πως, σε αντίθεση με την εντύπωση που πιστεύεται από τον πολύ κόσμο, η αίσθηση της αβεβαιότητας είναι το ΚΛΕΙΔΙ της ικανοποίησης στην ζωή. Οι άνθρωποι αγαπούν το οικείο και την θαλπωρή αλλά ανταμοίβονται για το διαφορετικό και αυτό είναι και η ώθηση προς την επιτυχία.

Όσο περισσότερο τα πράγματα γίνονται έτσι όπως περιμένουμε να γίνουν τόσο λιγότερο δίνει προσοχή σε αυτό ο εγκέφαλός μας. Όταν όμως βιώνουμε κάτι καινούργιο ή απρόσμενο, ο εγκέφαλος ενεργοποιείται και έτσι παράγονται πολύ μεγάλες ποσότητες μιας χημικής ουσίας της παρακίνησης του εγκεφάλου, της ντοπαμίνης.

Αυτή η ουσία όταν παράγεται αυξάνει την ώθηση για να κάνουμε περισσότερα καινούργια πράγματα στο μέλλον, και ενισχύει την μοριακή δομή του εγκεφάλου μας, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό την ικανότητα να νιώσουμε ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση ικανοποίησης.


40 δωρεάν εκπαιδευτικοί ιστότοποι!




Παρακάτω ακολουθούν 40 δωρεάν εκπαιδευτικές ιστοσελίδες με περιεχόμενο από βίντεο και διαλέξεις,μέχρι σεμινάρια από διεθνή Πανεπιστήμια και δωρεάν εκμάθηση ξένων γλωσσών...

1.Alison- Διαθέτει πάνω από 60 εκατομμύρια μαθήματα!!

2.Coursera – Εκπαιδευτική ιστοσελίδα σε συνεργασία με πανεπιστήμια.

3.The University of Reddit – Η δωρεάν διαδικτυακή εκδοχή του Πανεπιστημίου.

4.Udacity – online μαθήματα που βασίζονται σε projects, κυρίως σε τομείς όπως πληροφορική, Επιστήμη των δεδομένων (data science) και μαθηματικά.

5.MIT Open CourseWare – Δωρεάν πρόσβαση σε αρκετά μαθήματα του ΜΙΤ.

6.Open Culture – Η επιτομή της δωρεάν πρόσβασης σε εκπαιδευτικές πηγές. Μαθήματα, βιβλία, βίντεο / ταινίες.

7.No Excuse List – Διαθέτει μια μεγάλη λίστα με εκπαιδευτικούς ιστότοπους.

8.Open YALE Courses – Ελεύθερη και ανοιχτή πρόσβαση σε μια ποικιλία από εισαγωγικά μαθήματα που διδάσκονται από διακεκριμένους καθηγητές και επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο του Yale. Όλες οι διαλέξεις καταγράφηκαν και είναι διαθέσιμες σε μορφές βίντεο, ήχου, και text transcript. Δεν απαιτείται εγγραφή.

9.Khan Academy – Χιλιάδες μικρο-διαλέξεις πάνω σε θέματα που κυμαίνονται από την ιστορία μέχρι την ιατρική και από τη χημεία μέχρι την επιστήμη των υπολογιστών.

10.Zooniverse – Τεράστια ποικιλία από ενδιαφέρουσες μελέτες της φύσης, της επιστήμης και του πολιτισμού.

11.TUFTS Open CourseWare – Μέρος ενός νέου εκπαιδευτικού κινήματος που ξεκίνησε από το MIT που παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε όλους στο περιεχόμενο on line μαθημάτων. Τα προσφερόμενα μαθημάτων επιδεικνύουν την ισχύ του Πανεπιστημίου στον τομέα των βιοεπιστημών.

12.How Stuff Works? – Επιστημονικά μαθήματα

13.Harvard Medical School Open Courseware – Σκοπός των συγκεκριμένων ανοιχτών μαθημάτων είναι η ανταλλαγή γνώσεων από την κοινότητα των φοιτητών του Χάρβαρντ σε άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα, υποψήφιους φοιτητές και στο ευρύ κοινό.

14.VideoLectures.NET – Βίντεο/διαλέξεις πάνω σε πολλά θέματα.

15.TED – Εκπαιδευτικές διαλέξεις από αξιοσημείωτους επαγγελματίες σε όλο τον κόσμο.

16.Shodor - Μια μη-κερδοσκοπική ερευνητική και εκπαιδευτική οργάνωση αφιερωμένη στην πρόοδο της εκπαίδευσης των επιστημών της φυσικής και των μαθηματικών, συγκεκριμένα με τη χρήση των τεχνολογιών μοντελοποίησης και προσομοίωσης. Στο site περιλαμβάνονται διδακτικά μέσα, λογισμικό, διαδραστικά μαθήματα, εξερευνήσεις και πληροφορίες σχετικά με εργαστήρια για μαθητές, εκπαιδευτικούς και κάθε ενδιαφερόμενο όλων των ηλικιών για τα μαθηματικά και την φυσική.

17.Udemy FREE Courses – Δωρεάν μαθήματα που μπορούν να σας διδάξουν για τις επιχειρήσεις, το δίκαιο, τον προγραμματισμό, το σχεδιασμό, τα μαθηματικά, την επιστήμη, τη φωτογραφία, τη γιόγκα και πολλά άλλα. Στα μαθήματα περιλαμβάνονται βίντεο, ζωντανές διαλέξεις και εργαλεία για να βοηθούν τους εκπαιδευτικούς να αλληλεπιδρούν με τους μαθητές και να παρακολουθούν την πρόοδό τους.

18.Maths & Science – Μαθήματα, τεστ και εκπαιδευτικό υλικό για μαθητές όλων των επιπέδων.

19.edX.org – Δωρεάν μαθήματα ειδικά σχεδιασμένα για διαδραστική μελέτη μέσω του διαδικτύου, που παρέχονται από το MIT, το Harvard, Barkley, Georgetown, το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, Karolinska Institute, το Πανεπιστήμιο του Κιότο και πολλά άλλα.

20.iTunes U – Η δωρεάν εφαρμογή της Apple που δίνει στους φοιτητές πρόσβαση από τα κινητά τηλέφωνα σε πολλά μαθήματα. Προσφέρει πολλά δωρεάν βίντεο/μαθήματα, βιβλία, παρουσιάσεις και διαλέξεις ήχου.

21.Liberty Classroom – Ανήκει στον συγγραφέα Tom Woods. Προσφέρει κάποια δωρεάν μαθήματα ιστορίας και οικονομίας, αλλά με ένα πολύ χαμηλό μηνιαίο κόστος μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση σε πολλές χρήσιμες πληροφορίες.

22.Drawspace - Εκατοντάδες δωρεάν μαθήματα σχεδίου.

23.Codeacademy - Εύκολος τρόπος για να μάθετε πώς να φτιάχνετε κώδικες υπολογιστών . Είναι διαδραστικό, διασκεδαστικό και μπορείτε να το κάνετε με τους φίλους σας.

24.Duke U – Προσφέρει μια ποικιλία από δωρεάν μαθήματα στο iTunesU.

25.Scitable - Μια ελεύθερη βιβλιοθήκη επιστήμης και προσωπό εργαλείο μάθησης που επικεντρώνεται στην γενετική, τη μελέτη της εξέλιξης και την πλούσια πολυπλοκότητα των ζωντανών οργανισμών.

26.My own business – Προσφέρει δωρεάν online μάθηματα διοίκησης επιχειρήσεων, ιδανικά για νέα στελέχη και για όποιον ενδιαφέρεται να κάνει έναρξη μιας επιχείρησης.

27.Kutztown University’s free courses – Περισσότερα από 80 δωρεάν on line μαθήματα για τις επιχειρήσεις.

28.Open Learn - Δωρεάν πρόσβαση σε εκπαιδευτικό υλικό Ανοικτού Πανεπιστημίου.

29.Free Computer Books – Δωρεάν τεχνικά βιβλία, υπολογιστών, μαθηματικών και σημειώσεις διαλέξεων.

30.Academic Earth – Δωρεάν βίντεο / διαλέξεις από κορυφαίους επιστήμονες.

31.American Sign Language Browser – On line εκμάθηση της νοηματικής γλώσσας .

32.BBC Languages - On line μαθήματα ξένων γλωσσών.

33.unplugthetv - Επιλέγει τυχαία να παρακολουθήσετε ένα εκπαιδευτικό βίντεο.

34.Lifehacker - Συμβουλές και κόλπα για βελτίωση όλων των τομέων της ζωής.

35.JustinGuitar – Εκατοντάδες δωρεάν μαθήματα κιθάρας, καθώς και βασική θεωρία της μουσικής.

36.Duolingo – Μάθετε μια νέα γλώσσα δωρεάν.

37.Layers Magazine – Tutorials για τα προγράμματα: Photoshop, Illustrator, Dreamweaver, Flash, Premiere Pro, In Design και After Effects.

38.Creative Flow - Λίστα με πάνω από 950 Photoshop tutorials

39.Open2study – Δωρεάν on line εκπαίδευση υψηλής ποιότητας. Τα μαθήματα παρέχονται από κορυφαία αυστραλιανά ιδρύματα και διδάσκονται από κορυφαίους ακαδημαϊκούς και επαγγελματίες του κάθε κλάδου.

40.Oedb – Πάνω από 10.000 δωρεάν online μαθήματα


Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Τελειότητα και πληρότητα




Ν. Λυγερός

Πολύ συχνά θεωρούμε ότι αυτός που είναι ευτυχισμένος είναι αυτός που είναι πλήρης. 

Τα μαθηματικά έχουν λύσει αυτό το πρόβλημα από το 1931, δεν υπάρχει πληρότητα. Είναι μάλιστα το θεώρημα της μη πληρότητας. 

Το άλλο που λέμε πολύ συχνά είναι ότι "εμείς είμαστε άνθρωποι και δεν είμαστε τέλειοι". Μα δεν λέει κανένας ότι είμαστε τέλειοι, αλλά γιατί να θεωρήσουμε ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να παράγουν τελειότητα; Άρα σίγουρα ο Αρχιμήδης δεν ήταν τέλειος, αλλά ότι βρήκε το π, αυτό είναι τέλειο και δεν μπορούμε να πούμε τίποτα άλλο. 

Η ιδέα λοιπόν είναι όταν συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε τίποτα, μπορούμε όμως να παράγουμε ένα έργο. Πώς; Ποιο είναι το σχήμα; Το σχήμα είναι πάρα πολύ απλό, έχει σχέση με το ψηφιδωτό. Όταν έχετε μια ψηφίδα μόνη της είναι μονόχρωμη. 

Όταν βάλετε πολλές ψηφίδες μονόχρωμες, όλες δημιουργούν ένα ψηφιδωτό το οποίο είναι πολύχρωμο. Άμα ρωτήσετε σε κάθε ψηφίδα ποιος έχει πολυχρωμία; Κανένας. Είναι μόνο και μόνο λόγω τοποθέτησης μέσα στον χώρο, και στο χρόνο στην συνέχεια, που δημιουργείται κάτι που είναι πολύχρωμο. Το οποίο δεν υπήρχε στην οντότητα σε επίπεδο μονάδας. Αυτό σημαίνει τι. Είναι ακριβώς όπως το έκανε και ο Leibniz όταν μίλαγε για τη μοναδολογία. 

Η μονάδα μερικές φορές είναι τόσο σημαντική που δεν καταλαβαίνουμε κάτι πάρα πολύ απλό, ότι μπορεί η δυάδα, η τριάδα κλπ να έχουν ιδιότητες που δεν μπορεί να έχει η μονάδα. 

Άρα όταν δίνουμε μεγάλη σημασία στην μονάδα και θεωρούμε ότι αυτό είναι η πανάκεια, είναι σίγουρα μερικές ιδιότητες που δεν υπάρχουν πια και δεν έχουν νόημα.


http://lygeros.org/articles?n=15990&l=gr

Το σύμπαν, ένας ζωντανός οργανισμός!





«Φαντασθείτε ότι ένας άνθρωπος αρχίζει ένα ταξίδι στα διάφορα μεγέθη του μικροκόσμου και μικραίνει μέχρις ότου γίνει ένα άκαρι (=μικροσκοπικό έντομο μη ορατό με γυμνό μάτι). Τότε κοιτώντας έναν άνθρωπο από κοντά, θα διέκρινε ευκρινώς τους πόρους του δέρματος σαν τρύπες , τις τρίχες σαν κορμούς δέντρων, τις γραμμές του χεριού σαν αυλάκια. 

Και ερωτώ: ποιά είναι η πραγματική αντίληψη για το ανθρώπινο σώμα, αυτή που έχει ο άνθρωπος για τον άνθρωπο ή αυτή που έχει το άκαρι; Η αλήθεια είναι ότι και οι δυο εικονικές αντιλήψεις είναι σχετικές, η ιδέα που έχει σχηματίσει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του και τους ομοίους του είναι αληθινή μόνο για τον άνθρωπο και η περί ανθρώπου αντίληψη του ακάρεως μόνο για το άκαρι. 

Ο ταξιδιώτης μας συνεχίζει τη πορεία του προς τα μικρά μεγέθη και φτάνει το μέγεθος του κυττάρου. Τότε γι αυτόν το ανθρώπινο σώμα θα έχει χάσει εντελώς τη μορφή του. Δεν θα το διακρίνει σαν βουνό, όπως το έβλεπε το άκαρι, αλλά σαν σύμπλεγμα κυττάρων γεμάτων κίνηση, χωρίς όμως να γνωρίζει το σχήμα του, χωρίς να διακρίνει μέλη και όργανα αισθήσεων, χωρίς να ξέρει αν ο άνθρωπος έχει φωνή ή σκέπτεται, κι ακόμα αν είναι ζώο ή φυτό. 

Διότι και μερικά φυτά παρουσιάζουν ιδιομορφίες ζωικών κυττάρων. Σ αυτό του το σταθμό ο ταξιδιώτης μας θα διέκρινε ακόμα σαφώς ένα κόσμο κυττάρων, τον έμβιο, και ένα κόσμο ανόργανο, τα μέταλλα, τα πετρώματα κλπ . 

Η σμίκρυνση όμως του ταξιδιώτη συνεχίζεται. Τώρα έχει φτάσει το μέγεθος ενός ιού, με άλλα λόγια το όριο της ζωής μεταξύ του έμβιου και οργανικού κόσμου. Τότε γι αυτόν το κύτταρο θα ήταν μια αχανής περιοχή, θα διέκρινε μόνο μερικά από αυτά και θα είχε γνώση του κυττάρου και της εσωτερικής δομής του. Θα διέκρινε βασικά τα οργανικά μεγαλομόρια και τον κόσμο τους. 

Συνεχίζοντας τη πορεία του ο ταξιδιώτης μας φτάνει στα απλά μόρια της ύλης. Τότε ο κόσμος γι αυτόν αποτελείται από μόρια και μόνο από μόρια. Ούτε έμβια όντα υπάρχουν ούτε ορεινοί όγκοι, ούτε αέρας ούτε τίποτα το αξιοπερίεργο. Μόρια και μόνο μόρια. Αλλού μεγάλα (έμβια όντα και οργανική ύλη), αλλού πιο μικρά και πυκνά (ανόργανα, στερεά), αλλού πιο αραιά με γρήγορη κίνηση (υγρά) και τέλος πολύ αραιά και αεικίνητα (αέρια). 

Ο κόσμος τού φαίνεται συνεχής. 

Ο ταξιδιώτης μας δεν αποθαρρύνεται, δεν τρομάζει , εξακολουθεί. Φτάνει στις διαστάσεις του ατόμου, τις ξεπερνά και καταλήγει στο μέγεθος του ηλεκτρονίου. Τι γαλήνη! 

Τα πάντα είναι αρμονικά, είναι συνεχή και φυσικά, ο κόσμος αποτελείται από πρωτόνια και ηλεκτρόνια και μόνο από αυτά. Δεν θα μπορούσε να φανταστεί τίποτα διαφορετικό. Ούτε λόγος φυσικά για κύτταρα για έμβια όντα και ανθρώπους. Θα πέρναγε για τρελό όποιον του ανέφερε κάτι τέτοιο. 

Μα πως, θα σκεφτόταν, άτομα σαν εμένα, ηλεκτρόνια συγκεντρωμένα κατά δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων κάνουν ένα ον, τον άνθρωπο, με δική του σκέψη; 

Αυτό θα ήταν αδιανόητο. Και κάτι ενδιαφέρον. Σ΄ αυτό το μέγεθος ο ταξιδιώτης, διασχίζοντας τον ενδιάμεσο χώρο, δεν θα τον εύρισκε καθόλου κενό, παρά απλώς σχετικά γεμάτο από αδελφά σωμάτια (λεπτόνια) ποζιτρόνια και φωτόνια. 

Γι αυτόν κενό δεν θα υπήρχε. Και αυτή είναι η επιστημονική αλήθεια. Κενό δεν υπάρχει. 

Ας ακολουθήσουμε τώρα ένα δεύτερο ταξιδιώτη που κάνει αντίστροφη πορεία προς τον μακρόκοσμο. 

Μεγαλώνει έως ότου γίνει σαν ένα όρος. Τότε τι βλέπει; Τους ανθρώπους σαν μυρμήγκια, τα δέντρα σαν χλόη. Συνεχίζοντας να μεγαλώνει φτάνει το μέγεθος της γής. Η αντίληψη του για τη γη είναι ότι είναι σφαιρική αλλά λεία στην επιφάνειά της. Τι γίνανε λοιπόν τα όρη και οι χαράδρες; Απλώς εξαφανίσθηκαν μπροστά στο μέγεθός της. Κατέληξαν πόροι του δέρματος της , ισοπεδώθηκαν. 

Ο ταξιδιώτης μας βλέπει και άλλους πλανήτες και τον ήλιο. Τα άλλα ουράνια σώματα είναι ακόμη πολύ μακριά γι αυτόν, για να τα επισκεφθεί. Γι αυτό προχωράει φτάνει στο μέγεθος του ηλιακού μας συστήματος, γίνεται ακόμα μεγαλύτερος πολλές φορές μεγαλύτερος. 

Τότε το ηλιακό μας σύστημα μοιάζει με το άτομο της φυσικής: πυρήνας-ήλιος, ηλεκτρόνια-πλανήτες. Το Σύμπαν αποτελείται από ηλιακά συστήματα θα σκέπτεται, τα άτομα του Σύμπαντος. Επειδή βιάζεται ο ταξιδιώτης μεγαλώνει απότομα και γίνεται γαλαξίας. Τότε βλέπει το Σύμπαν να αποτελείται από γαλαξίες, τα μεγαλομόρια του Σύμπαντος (γιατί υπάρχουν και μικρά μόρια, τα αστρικά συστήματα) 

Τέλος ο ταξιδιώτης μας φτάνει στο τέρμα του ταξιδιού του, και γίνεται Nebula, ένα νεφέλωμα γαλαξιών, ένα κύτταρο του Σύμπαντος. Μα ναι λέει καγχάζοντας, το Σύμπαν αποτελείται από Nebulae».

Πηγή: απο το βιβλίο ''Κοσμολογία της Νόησης'', εκδόσεις «Δίαυλος»

Θεωρίες για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου




Μέγας Αλέξανδρος. Ο Έλληνας στρατηλάτης που αιώνες μετά το θάνατό του συνεχίζει να απασχολεί την παγκόσμια κοινή γνώμη. Και φυσικά, μετά τα ευρήματα στην Αμφίπολη, ένας νέος κύκλος συζητήσεων και αντιπαραθέσεων έχει ανοίξει για το τι απέγινε το νεκρό σώμα του Έλληνα αυτοκράτορα.

Μια ιδιαίτερα διαδεδομένη θεωρία αναφέρει, ότι όταν χάθηκε από την Αίγυπτο, η σωρός του Έλληνα βασιλιά μεταφέρθηκε από Βενετσιάνους εμπόρους από την Αλεξάνδρεια στη Βενετία και ότι το λείψανο του Αγίου Μάρκου, δεν είναι άλλο από το νεκρό σώμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πραγματικότητα.

«Για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχουν γραφτεί τόσα άρθρα και βιβλία όσα δεν γράφτηκαν για τις ταφές όλων των προσωπικοτήτων της αρχαιότητας. Υπάρχουν άπειρες θεωρίες. Όπως ότι τα λείψανα βρίσκονται στην κρύπτη κάτω από τη βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και μεταφέρθηκαν το 829 από Βενετούς εμπόρους εκεί που κτίστηκε ο ναός. Μια άλλη θεωρία λέει ότι ετάφη στην πύλη της Ροζέτας όπου ήταν το νεκροταφείο των Πτολεμαίων. Υπάρχει μια διεθνής ψύχωση με το θέμα αυτό και αυτή η αναζήτηση ανάγεται από την αρχαιότητα», λέει στο Έθνος της Κυριακής ο κ. Χάρης Τζάλας, συγγραφέας, ερευνητής και επικεφαλής του Ινστιτούτου Μελετών της Αρχαίας και Μεσαιωνικής Αλεξάνδρειας, το οποίο επί 17 χρόνια πραγματοποιεί ενάλιες αρχαιολογικές έρευνες στην ακτογραμμή της πόλης.

Ο ίδιος ετοιμάζει μια ειδική μελέτη για τη νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας όπου καταγράφει το απίστευτο χρονικό της αναζήτησης του τάφου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

«Από εκείνη την εποχή οι Πτολεμαίοι χρησιμοποίησαν τον Μέγα Αλέξανδρο στις μάχες των διαδόχων. Όπως και οι Ρωμαίοι ήθελαν να τον έχουν με το μέρος τους… Πολλοί αυτοκράτορες επισκέφτηκαν τον τάφο όπως ο Καίσαρας και ο Αύγουστος.

Ο Καρακάλλας, το 215, ήταν ο τελευταίος αξιόπιστος μάρτυρας για την ύπαρξη του τάφου. Όλα τα υπόλοιπα από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα ήσαν ανάμεσα στην παράδοση και τον μύθο μέχρι τις φανταστικές ιστορίες του 19ου και 20ου αιώνα που υπεδείκνυαν τη θέση του τάφου και αποδείχθηκαν παραμύθια.

Όλες οι αξιόπιστες αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι ετάφη στην Αλεξάνδρεια. Κι όμως ένα τέτοιο μνημείο δεν βρέθηκε, όπως δεν εντοπίστηκε το Μουσείο με την περίφημη βιβλιοθήκη όπου υπήρχαν 700.000 χειρόγραφα, ούτε ο τεράστιος ναός του Σέραπι. Στην αναζήτηση του τάφου κυρίως βασιζόμαστε σε συγγραφείς που αντέγραψαν παλαιότερες πηγές και φήμες».

Η αφήγηση του κ. Τζάλα, όπως γράφει το Έθνος της Κυριακής, ξεκινά από τα χρόνια της αρχαιότητας.

Ο θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα, η μεταφορά και η ταρίχευσή του σώματός του στη Μέμφιδα και η επίσκεψη Ρωμαίων αυτοκρατόρων περιγράφονται από αξιόπιστους αρχαίους συγγραφείς. Κανένας όμως δεν ήταν σύγχρονος του Αλεξάνδρου, ούτε είχε εισέλθει στον τάφο.

Μερική μόνο είχαν δει την ευρύτερη περιοχή γνωστή ως «Σώμα» ή «Σήμα». Σύμφωνα με τον Ψευδοκαλλισθένη το σώμα του, μέσα σε μολύβδινη σαρκοφάγο γεμάτη μέλι για να διατηρηθεί, μεταφέρθηκε στη Μέμφιδα της Αιγύπτου. Ο Στράβων πρώτος έγραψε ότι όταν επισκέφθηκε την Αλεξάνδρεια, το σώμα του Αλεξάνδρου δεν ήταν στην αρχική χρυσή σαρκοφάγο.

Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης σημειώνει ότι μεταφέρθηκε από τη Βαβυλώνα δύο χρόνια μετά τον θάνατό του. Μάλιστα καθ” οδόν στη Συρία, έγινε μάχη μεταξύ επιγόνων όπου επικράτησε ο Πτολεμαίος. Ήταν γνωστή η προφητεία του Αρίστανδρου, ότι «η πόλη που θα είχε το σώμα του Αλεξάνδρου θα γνώριζε μεγάλη ευημερία». Για αυτό ο Πτολεμαίος αποφάσισε να μην ταφεί στο ναό του Άμμωνος Διός στη Σίβα, αλλά στην Αλεξάνδρεια.

Ο Λουκανός περιγράφει τον τάφο ως μια πυραμιδοειδή κατασκευή, ο Ζηνόβιος έλεγε ότι μεταφέρθηκε σε νέα ομαδική βασιλική ταφή και το «Σώμα» έμεινε άδειο.

Ο Παυσανίας έγραφε ότι τον λάτρευαν ως θεό και ο Δίων ο Κάσσιος μνημονεύει ότι όταν ο Οκταβιανός θέλησε να δει το σώμα του Αλεξάνδρου, άγγιξε τη μύτη του και την κατέστρεψε εν μέρει.

Οι αιώνες περνούσαν αλλά η φήμη του Αλεξάνδρου παρέμενε ζωντανή. Ο Ισκάντερ, όπως τον αποκαλούσαν, είχε μετατραπεί σε θρύλο ενώ από αιώνες λατρευόταν σαν μεγάλος προφήτης.

Ο περιηγητής Μασούντι το 944 γράφει για ένα παρεκκλήσι όπου εικάζεται ότι ήταν ο τάφος του Ισκάντερ και εκεί ο κόσμος προσευχόταν. Ανάλογη ιστορία αφηγείται ο Λέων ο Αφρικανός 500 χρόνια αργότερα.

Άλλοι αναφέρουν ένα κτίσμα κοντά στο τζαμί Ατταρίν ή την παλαιά εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Η βασιλική νεκρόπολη και το «Σώμα» δεν έχουν ακόμα εντοπιστεί και τα ίχνη χάθηκαν στο βάθος του χρόνου.

Οι περισσότεροι αρχαιολόγοι που ανέσκαψαν έως το 1960, πίστευαν ότι το «Σώμα» βρισκόταν κοντά στο τζαμί Νάμπι Ντανιέλ. Ο Ερρίκος Σλήμαν που ανακάλυψε την Τροία και τις Μυκήνες είχε ζητήσει το 1887 άδεια την οποία όμως δεν έλαβε».


Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Η Θεωρία του Χάους: Σύντομη Διαδρομή και Πνευματικά Διδάγματα



Πετάμε με το αεροπλάνο
, η πτήση κυλάει ομαλά, οι αεροσυνοδοί σερβίρουν ποτά στους επιβάτες, όταν ξαφνικά το αεροπλάνο αρχίζει να κλυδωνίζεται, να γέρνει μια στα δεξιά, μια στα αριστερά, οι επιβάτες να νοιώθουν σαν να πέφτουν στο κενό κι πάλι να σφίγγονται στο κάθισμά τους. Ο πιλότος αναγγέλλει πως περνάμε από ένα σημείο στροβίλων στην ατμόσφαιρα, το οποίο όμως θα ξεπεράσουμε σε λίγο, αλλά για την ασφάλειά τους οι επιβάτες παρακαλούνται να φορέσουν τις ζώνες ασφαλείας τους.


Στο σημείο του αιθέρα που διασχίζει το αεροπλάνο, κυριαρχεί χάος στα ατμοσφαιρικά ρεύματα, φαινόμενο φυσικό...

Σε πολλές περιπτώσεις στην καθημερινή μας ζω
ή, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το χάος στην επιστημονική του έννοια: ο καπνός που ανεβαίνει ομαλά στον αέρα και ξαφνικά διασκορπίζεται ραγδαία, η βρύση που στάζει κανονικά, σταγόνα με τη σταγόνα, έπειτα μια παύση, μετά δυο-δυο οι σταγόνες κοντά-κοντά, και πάλι ξανά στον αρχικό τους ρυθμό. Το ταξίδι στον αυτοκινητόδρομο με τα ανεξήγητα μποτιλιαρίσματα. Οι ανεξήγητες διακυμάνσεις των δεικτών στο χρηματιστήριο. Οι ανεξήγητες συγκυρίες που οδηγούν έθνη και λαούς σε πόλεμο ... 

Όλα αυτά μπορούν να εξηγηθούν μέσω της θεωρίας του χάους. Το χάος ανήκει στην καθημερινότητά μας.

Προτού όμως προχωρήσουμε στην περιγραφή της θεωρίας του χάους, ας προσπαθήσουμε να ορίσουμε την έννοια του. Στην αρχαιότητα το χάος αποτελούσε το πρώτο στοιχείο της κοσμογονίας, ύλη εν είδει νεφέλης και σκότους. Σήμερα συνδέουμε με το χάος πλήρη σύγχυση και αταξία. Στη φυσική το χάος συνδέεται με μη προβλεπτικότητα και έλλειψη πληροφορίας.



Ιστορική αναδρομή και εξελίξεις
Για πολύ καιρό εκεί που επικρατούσε το χάος η κλασική επιστήμη δεν είχε τρόπους εξήγησης και αντιμετώπισής του. Οι επιστήμονες ζούσαν με την άγνοια του ανεξήγητου, δηλαδή της αταξίας που κυριαρχεί στα ατμοσφαιρικά ρεύματα, στους στροβίλους της θάλασσας, ακόμη και στις διακυμάνσεις των ζωικών πληθυσμών. Η ανώμαλη, ασταθής, ασυνεχής πλευρά της φύσης προκαλούσε από παλιά αινίγματα στην επιστήμη.

Φυσική
Το 1963, ο Edward Lorenz, μετεωρολόγος στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης (ΜΙΤ), δημοσίευσε ένα πρωτοποριακό άρθρο [1] που κατέληγε στη διαπίστωση ότι " ... όσον αφορά την πρόβλεψη του καιρού σε ένα αρκετά μακρυνό μέλλον, αυτό είναι εντελώς αδύνατο ...". 

Ο Lorenz χρησιμοποίησε μαθηματικά μοντέλα και προσομοιώσεις της ροής μορίων στην ατμόσφαιρα για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η μακρόχρονη πρόβλεψη του καιρού σε παγκόσμια κλίμακα είναι αδύνατη, λόγω του ότι το αντικείμενο, δηλαδή οι καιρικές συνθήκες, αποτελεί σύστημα αρκετά πολύπλοκο.

Όμως οι έρευνες του Lorenz έδωσαν την αφορμή για τη δημιουργία μιας έννοιας που αργότερα θα γινόταν παγκοσμίως γνωστή σαν το "φαινόμενο της πεταλούδας". Το απαλό φτερούγισμά της στο Πεκίνο αρκεί για να επιφέρει συνθήκες θύελλας στη Νέα Υόρκη λίγες μέρες αργότερα. 

Αρκεί δηλαδή μια μικρή παρέκκλιση στις αρχικές συνθήκες ενός πολύπλοκου συστήματος, όπως το μετεωρολογικό σύστημα, ώστε να επέλθει το "χάος".

Η μεταφορική αυτή έννοια του "φαινομένου της πεταλούδας" εκφράζει κάτι που θεωρείται χαρακτηριστικό απλών αλλά ιδιαίτερα πολυσύνθετων χαοτικών συστημάτων: την ευαίσθητη εξάρτησή τους από τις αρχικές συνθήκες. Η χαώδης συμπεριφορά συνδέεται με συστήματα "διασκεδασμού" όπως τα ονομάζουν οι φυσικοί, δηλαδή συστήματα στα οποία παρατηρούνται απώλειες λόγω τριβής, όπως για παράδειγμα η ροή του νερού μέσα σ' έναν σωλήνα ή ο δίσκος του χόκεϊ επί πάγου καθώς αυτός κινείται στην επιφάνεια του. 

Τέτοια συστήματα και η συμπεριφορά τους περιγράφονται μαθηματικά μέσω μη γραμμικών εξισώσεων. Τέτοιες εξισώσεις θεωρούνται όμως δύσκολες και σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι ολοκληρώσιμες, λύνονται δηλαδή μόνο αριθμητικά και με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που πολλοί φυσικοί και μαθηματικοί δεν έδιναν μέχρι πρότινος πολλή προσοχή στην περιγραφή τέτοιων φαινομένων. 

Χαώδη συστήματα που αφενός ακολουθούν τους νόμους της κλασικής μηχανικής, αφ' ετέρου περιγράφονται μέσω μη γραμμικών εξισώσεων, δείχνουν μια παράδοξη συμπεριφορά: είναι αιτιοκρατικά (αιτιοκρατία σημαίνει ότι ένα σύστημα κυβερνάται από τους φυσικούς νόμους κατά τέτοιον τρόπο ώστε πάντοτε η ίδια αιτία να φέρνει το ίδιο (προβλεπόμενο) αποτέλεσμα), μακροπρόθεσμα όμως τα χαρακτηρίζει η μη προβλεπτικότητα.
Βιολογία
Το 1975 ο βιολόγος Robert May δημοσίευσε στο επιστημονικό περιοδικό Nature ένα άρθρο στο οποίο οι έννοιες της θεωρίας του χάους έβρισκαν την εφαρμογή τους για την εξήγηση της αύξησης βιολογικών πληθυσμών [2]. Ο τρόπος προσέγγισης του May προκάλεσε πολλούς βιολόγους να δουν από διαφορετική σκοπιά το θέμα της αύξησης βιολογικών πληθυσμών. 

Μέχρι τότε εξηγούσαν τον τρόπο αύξησης, π.χ. του αριθμού των ελαφιών στα δάση ορισμένων περιοχών, με τα συνηθισμένα μαθηματικά μοντέλα, τα οποία όμως παρουσίαζαν σφάλματα που οι βιολόγοι τα απέδιδαν στις επιδράσεις μετεωρολογικών ή επιδημικών παραγόντων. Ο May όμως μπόρεσε να δείξει ότι τέτοιου είδους "σφάλματα" μπορούσαν να ενσωματωθούν στα μαθηματικά μοντέλα και να οδηγήσουν σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.

Το συμπτωματικό γεγονός ότι ο May είχε πτυχίο και στη θεωρητική φυσική είναι χαρακτηριστικό για τον νέο τρόπο προσέγγισης που απαιτείται σήμερα όλο και περισσότερο στην έρευνα. Τα θέματα με τα οποία ασχολείται η επιστήμη σήμερα προϋποθέτουν πλατειά εκπαίδευση και ευρύ πνεύμα.

Χημεία
Την δεκαετία του '60 και '70, νέες ανακαλύψεις στη χημεία, τη θερμοδυναμική και τα μαθηματικά σηματοδότησαν μια αλλαγή σκέψης προς την κατεύθυνση της έρευνας του χάους. 

Όλως σημαντική ήταν η έρευνα του βέλγου φυσικού, ρώσικης καταγωγής, Ilya Prigogine, ο οποίος το 1977 τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ χημείας για την έρευνά του στον τομέα της θερμοδυναμικής της μη ισορροπίας. 

Σ' ένα πρόσφατό του έργο [3] ο Prigogine, επισημαίνει ότι οι ιδέες του χάους, της μη αντιστροφής του χρόνου και των συστημάτων διασκεδασμού αλληλοσυνδέονται και μπορούν να οδηγήσουν σε μια νέα πιο ρεαλιστική θεώρηση του φυσικού κόσμου. Με ένα απλό παράδειγμα δείχνει ότι η αύξηση της εντροπίας δεν συνδέεται αποκλειστικά με την αταξία ενός συστήματος, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε νέες μορφές τάξης και οργάνωσης.
Μαθηματικά
Την δεκαετία του '70 ο γάλλος φυσικομαθηματικός, Benoit Mandelbrot, που δούλευε στο ερευνητικό κέντρο της εταιρίας ΙΒΜ, πρωτοπόρευσε σ' έναν τότε νέο τομέα των μαθηματικών που έγινε γνωστός ως γεωμετρία των φράκταλ

Μπορούμε να πούμε πως ο Mandelbrot και άλλοι, δημιούργησαν έναν νέο τύπο γεωμετρίας που περιγράφει ακριβέστερα από την κλασική, ευκλίδεια γεωμετρία την πολυπλοκότητα που συναντάμε στη φύση (όπως είναι οι ακτογραμμές, τα σχήματα χιονοστοιβάδων, σύννεφων, αστραπών, θραύσεων σε μέταλλα και κρύσταλλα).

Τα πιο γνωστά φράκταλ είναι αυτά που συσχετίζονται με το σύνολο Mandelbrot, το οποίο περιγράφεται με μια επαναλαμβανόμενη τετραγωνική εξίσωση στο μιγαδικό χώρο, τύπου:


Zn+1 = Zn2 + c c, z e C

Στο σύνολο Mandelbrot περιλαμβάνονται όλες οι συναρτήσεις μιγαδικών αριθμών z που παραμένουν πεπερασμένες. Οι παρατηρήσεις μέσω υπολογιστή δείχνουν ότι στο σύνορο του συνόλου του βρίσκεται ένα περίπλοκο φράκταλ με ένα πλήθος από αναδιπλώσεις και εσωτερικές συσπειρώσεις που παρουσιάζουν αυτο-ομοιότητα.

Το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να διατυπωθεί νωρίτερα μια τέτοιου είδους γεωμετρία οφείλεται, στις μέχρι τότε ανύπαρκτες υπολογιστικές ικανότητες [4].


Σημασία
Οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της καινούργιας θεωρίας δηλώνουν ότι η επιστήμη του 20ού αιώνα χαρακτηρίζεται από τρείς κύριες επαναστατικές επιτεύξεις: 
- τη θεωρία της σχετικ και 
- τη θεωρία του χάους.ότητας, 
- την κβαντική μηχανική

Αν η θεωρία της σχετικότητας έδωσε τέλος στην νευτωνική αντίληψη ενός απεριόριστου χώρου και χρόνου, και η κβαντική θεωρία έδωσε τέλος στο νευτωνικό όνειρο μιας αντικειμενικής προσέγγισης στη φύση, η θεωρία του χάους δίνει μια για πάντα τέλος στην ουτοπία του Laplace, περί αιτιοκρατικής προβλεπτικότητας.



Το τέλος της βεβαιότητας
Η θεωρία του χάους οδηγεί σε μια νέα, ολιστική αντίληψη της φύσης που περιλαμβάνει φαινόμενα που αγνοούνταν ή παραβλέπονταν από την κλασική προσέγγιση. Ο Prigogine το διατυπώνει αυτό ως εξής: ''Η κλασική επιστήμη έδινε έμφαση στην ισορροπία και στη σταθερότητα. Σήμερα η προσοχή μας στρέφεται στις διάφορες μεταβολές, στην εξέλιξη, στην αστάθεια.
Ακριβέστερα, στην κλασική φυσική δινόταν η αίσθηση ότι ζούσαμε σ' ένα μέλλον αντιστρέψιμο. Ο ντετερμινισμός υποσχόταν ότι γνωρίζοντας τις αρχικές συνθήκες θα ήταν σε θέση να προβλέπει κάθε μελλοντική κατάσταση. Το Σύμπαν μας όμως δεν είναι έτσι[5].

Το τέλος του αιτιοκρατισμού (ντετερμινισμού), είχε ήδη αναγγελθεί από τους επιστήμονες που πρωτοπόρησαν στη θεμελίωση της κβαντικής θεωρίας. Πολλοί ήταν εκείνοι όμως που εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι, αν και δεν ίσχυε ο αιτιοκρατισμός στο επίπεδο μεμονωμένων ατόμων, στο σύνολό τους όμως, δηλαδή στα πλαίσια στατιστικών νόμων, αυτά συμπεριφέρονται αιτιοκρατικά. 

Με τη θεωρία του χάους, η πρόβλεψη της συμπεριφοράς ενός συστήματος παύει να έχει νόημα και συνεπώς δεν έχει νόημα και η έννοια του αιτιοκρατισμού. Ακόμα και στα πιο απλά συστήματα μπορεί να επικρατήσει το χάος. Αυτά θεωρούνται πολύ ευαίσθητα ως προς τις αρχικές τους συνθήκες και η συμπεριφορά τους δεν μπορεί να προβλεφθεί.

Μια για πάντα λοιπόν, το αιτιοκρατικό όνειρο του Laplace, ότι δηλαδή ο άνθρωπος θα ήταν σε θέση να προβλέψει συνθήκες στον κόσμο του μέλλοντος, έχει διαψευστεί.

Τα όρια της επιστήμης
Το τέλος του ονείρου της απεριόριστης πρόβλεψης του κόσμου δείχνει επίσης πως η επιστήμη, καθώς και η επιστημονική θεώρηση του κόσμου γενικά, φθάνει στα όριά της. Η θεωρία του χάους επισφραγίζει το γεγονός αυτό και επιπλέον ωθεί τον επιστήμονα να υιοθετήσει μια στάση "ταπεινοφροσύνης", επειδή διαπιστώνει πως με μια εξήγηση που δίνει η επιστήμη εμφανίζονται νέα αινίγματα που απαιτούν λύση.

Όσο κι αν εισχωρήσει στη δομή της ύλης, διασπώντας την σε άτομα, "στοιχειώδη" σωματίδια κλπ., και ερευνώντας τις δυνάμεις που την συγκρατούν, εκείνη θα εμφανίζεται όλο πιο πολύπλοκη και μυστηριώδης.

Η θεωρία του χάους δίνει μια νέα ώθηση στην εξερεύνηση της πολυπλοκότητας και φαινομενολογικής ασάφειας που συναντάμε στη φύση. Και η έρευνά της καλεί σε κοινή προσπάθεια όλων των επιστημονικών κλάδων και στη συμμετοχή διαφόρων ειδικοτήτων. Βασικές μέθοδοι των μαθηματικών και της φυσικής βρίσκουν την εφαρμογή τους τόσο σε άλλους κλάδους, όσο και αμφίδρομα, ο τρόπος σκέψης που επικρατεί στους άλλους κλάδους εισχωρεί και επηρεάζει την έρευνα στον κλάδο των μαθηματικών και της φυσικής.

Η συνεργασία αυτή και η προσπάθεια από κοινού για τη λύση δια-κλαδικών προβλημάτων στην επιστήμη, θεωρούνται σήμερα επιτακτικές και η έλλειψή τους στο παρελθόν ήταν το αποτέλεσμα μιας αυθαίρετα απλουστευτικής αντίληψης των πραγμάτων.



Τα μειονεκτήματα μιας απλουστευτικής σκέψης
Είναι γεγονός ότι δεν μπορούμε να ερευνήσουμε το όλον μόνο με το να ερευνάμε τα μέρη που το αποτελούν. Καθώς οι επιστήμονες ανακαλύπτουν την πολυπλοκότητα που επικρατεί ακόμα και στα πιο απλά συστήματα στη φύση και την αβεβαιότητα πρόβλεψης της συμπεριφοράς τους, αρχίζουν να συνειδητοποιούν το γεγονός ότι όλο το φάσμα της φυσικής πραγματικότητας δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με τις αλληλεπιδράσεις μορίων, ατόμων ή και στοιχειωδών σωματιδίων. Όπως είναι εξίσου δύσκολο να κατανοηθεί ο βιολογικός κόσμος με βάση μόνο τη φυσική και τη χημεία.

Τι λοιπόν; Εφ' όσον δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τη φύση στο σύνολό της μέσω της επιστήμης, δεν θα ήταν σοφό να προβλέπαμε την πιθανότητα του ανεξήγητου, δηλαδή τη δράση του Θεού στη φύση;

Τέτοια σκέψη όμως, όσο δικαιολογημένη και να μας φαίνεται, οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα, ότι δηλαδή ο Θεός είναι ένας θεός που υπάρχει μόνο εκεί που η σκέψη μας δεν μπορεί να εισχωρήσει ή που δεν βρίσκει άλλη δυνατότητα εξήγησης, θεός του κενού δηλαδή. 

Η Αγία Γραφή διδάσκει πως όσο ο Θεός υπερβαίνει τη φύση που δημιούργησε, τόσο ταυτίζεται μ' αυτήν, τόσο και συνυπάρχει μαζί της. Η θεία υπεροχή φανερώνεται ιδιαίτερα σε στιγμές που ο άνθρωπος, το δημιούργημά του, τον αρνείται, τον απομακρύνει από τη σκέψη του και κατόπιν μόνος του αναγνωρίζει την αδυναμία του και την ανικανότητά του απέναντι στο μεγαλείο πού συναντάει στη φύση.


Πνευματικά διδάγματα
Η πείρα μας διδάσκει πως η ζωή δεν κυλάει πάντοτε αρμονικά. Μερικοί προσπαθούν να ζήσουν τη ζωή τους όσο πιο ομαλά γίνεται. Δεν επιτρέπουν στη ζωή τους να εξελιχτεί, είτε επειδή είναι μεμψίμοιροι και δεν θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους με όλες τις δυνατότητες που τους προσφέρονται, είτε επειδή φοβούνται το ρίσκο, είτε επειδή βλέπουν τη ζωή μονόπλευρα χάνοντας έτσι τις υπόλοιπες διαστάσεις της.

Επιλέγουν για παράδειγμα τον ασκητισμό χάρη πνευματικών ιδανικών ή ζουν τα πάθη τους και στις απολαύσεις της ζωής για χάρη ηδονιστικών σκοπών, παραβλέποντας έτσι τις ψυχικές τους ανάγκες. Η ζωή γι' αυτούς μπορεί να κυλάει κανονικά, χωρίς πολλά απρόοπτα και χωρίς πολλές διαταράξεις.

Άλλοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες που τους παρέχει η ζωή στο ακέραιο. Γι' αυτούς ίσως η ζωή να κυλάει με διακυμάνσεις, και πολλές φορές με χαώδη τρόπο.



Ο Ιησούς υπεράνω των χαοτικών καταστάσεων
Σε όποια κατηγορία ανθρώπων και να ανήκουμε, ποιος μπορεί να μας εγγυηθεί ότι στη ζωή μας, δεν θα πειραματισθούμε και στιγμές χάους; Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Είναι άραγε η ζωή μας σε θέση να αντέξει στο χάος; Υπάρχει μια όμορφη περιγραφή στα Ευαγγέλια, όπου οι μαθητές κι ο Χριστός μπαίνουν σε μια βάρκα για να πάνε στην άλλη όχθη της λίμνης. 

Στη μέση του δρόμου συναντάνε κακοκαιρία και τα φουρτουνιασμένα νερά απειλούν να βουλιάξουν τη βάρκα. Αλλά ο Ιησούς κοιμάται. Στην απελπισία τους οι μαθητές τον ξυπνούν και του ζητούν βοήθεια. Εκείνος, στην παντοδυναμία του, αμέσως ησυχάζει τα νερά. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι εκείνος τους αποκαλεί ολιγόπιστους, γιατί; Δεν τους ονομάζει ολιγόπιστους επειδή τον κάλεσαν να βοηθήσει, αλλά επειδή δεν πίστεψαν ότι εφ' όσον εκείνος βρίσκεται μαζί τους στη βάρκα, η πορεία τους - έστω και κάτω από σε συνθήκες χάους - θα είναι ασφαλής.


Οδυνηρές απλοποιήσεις
Είδαμε πιο πάνω πως είναι σοβαρό σφάλμα να ακολουθούμε μια απλουστευτική στάση, είτε με το να υπερ-απλοποιούμε και να γενικεύουμε ανεπίτρεπτα τα πράγματα, είτε με το να μη λαβαίνουμε υπόψη ότι πολλές έννοιες, δεν είναι ανεξάρτητες, αλλά αλληλοσυνδέονται και υπόκεινται σε αλληλεπιδράσεις.

Τι μπορεί να είναι τέτοιου είδους απλοποιήσεις; Π.χ. ότι ο άνθρωπος είναι απλώς ένα όν υλικό/βιολογικό κι ότι αρκεί να έχει όλα τα υλικά είδη που επιθυμεί, χωρίς να δίνει σημασία πώς τρέφεται η ψυχή του. Έναν τρόπο υπερ-απλοποίησης τον συναντάμε συχνά στον θεολογικό τομέα. Η υπέρ-απλουστευμένη θεολογία οδηγεί σε απλοϊκή πίστη. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι κανόνες και εντολές που προτιμούνται από την αγάπη και τον σεβασμό προς τον άλλο.
Βιβλιογραφία
[1] Edward Ν. Lorenz, Deterministic nonperiodic flow, Journal of the Atmospheric Sciences 20 (1963) 130-141
[2] Robert Μ. May, Simple mathematical models with very cοmplicated dynamics, Nature 261 (1976) 459-467
[3] Ilya Prigogine, Isabelle Stengers, The end of certainty: time, chaos and the new laws of nature, Free Press, New York, 1997
[4] James G1eick, Chaos. The making of a new science, Sphere, London 1988
[5] Ραντεβού μ' ένα Νομπέλ. Ο Ιλιά Πριγκοζίν και το χάος. Το Βήμα, 8.12.1996, σελ. 4



Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Οι πρωτοπόροι της Κβαντικής Θεωρίας



planckΜ.Planck
 Βραβείο Nobel 1918 για την ανακάλυψη του κβάντου δράσης.
nbohrΝ.Bohr
Βραβείο Nobel 1922 για τη μελέ-τη της δομής των ατόμων και της ακτινοβολίας τους.
bohm
D.Bohm
Σπάνιος συνδυ-ασμός θεωρη-τικού φυσικού και μυστικιστή. Η Αιτιότητα και Τύ-χη στη Σύγχρονη Φυσική, αποτελεί έργο σταθμός στην Κβαντική Φυσική.
born
Μ.Born
Βραβείο Nobel 1954 για το θεμε-λιακό έργο του στην κβαντική μηχανική και ιδιαίτερα στην στατιστική ερμηνεία της κυματοσυνάρτησης.
boseBose
Διατύπωσε μαζί με τον Einstein τη  στατιστική για τα σωματίδια με ακέραιο σπιν.
broglieL.Broglie
Βραβείο Nobel 1929 για την ανακάλυψη της κυματικής φύσης του ηλεκτρονίου.


debyeP. Debye
Βραβείο Nobel Χημείας 1936 για τα πολικά μόρια και την έρευνα στα διαλύματα.
diracP.Dirac
Βραβείο Nobel 1933 για την ανακάλυψη νέων και παραγω-γικών μορφών της ατομικής θεω-ρίας.
ehrenfest
P.Ehrenfest
Διατύπωσε μια αρχή και ένα θεώρημα στην στατιστική μηχανική και την κβαντομη-χανική που φέ-ρουν το όνομα του.
einstein4
Α.Einstein
Βραβείο Nobel 1921 για τα επιτεύ-γματά του στην ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου.


Gamow
Gamow
Ερμήνευσε την ακτινοβολία α, πρότεινε για τους πυρήνες το πρό-τυπο της υγρής σταγόνας, θεμε-λιωτής της σύγ-χρονης βιολο-γίας.
goudsmith
S.Goudsmith
Βρήκε το spin του ηλεκτρονίου



















heisenberg
W.Heisenberg
Βραβείο Nobel 1932 για τη συμβολή του στην θεμελίωση της κβαντομη-χανικής και στην ανακάλυψη των αλλοτροπικών μορφών του Υδρογόνου.
pauli
W.Pauli
Βραβείο Nobel 1945 για την ανα-κάλυψη ης απα-γορευτικής αρ-χής που φέρει το όνομα του.
purcell
Ε.Purcell
Βραβείο Nobel φυσικής 1952 για την ανά-πτυξη μεθόδων μετρήσεων του πυρηνικού μα-γνητισμού.
schroed
E. Schroedinger
Βραβείο Nobel 1933 για την ανακάλυψη νέων και παραγωγικών μορφών της ατο-μικής θεωρίας.
sommerfeld
Α. Sommerfeld
Πρωτοπόρος της κβαντικής φυσι-κής, συγγραφέας του έργου "Ατο-μική δομή και φασματικές γραμμές". Χρησιμοποίησε πρώτος τις φασματικές γραμμές στην έρευνα της ύλης.
wigner
Ε.Wigner
Βραβείο Nobel 1963 για την συμβολή του στη θεωρία των στοιχειωδών σωματιδίων και στην ανακάλυψη και εφαρμογή των θεμελιακών αρχών συμμετρίας.